Ebedi ! 

 Bizde perdeler hep siyah, g├╝n g├Ârmez evlerimiz. Etraf─▒m─▒z ├žitlerle ├ževrili, ta┼č d├Â┼čemi┼čler yollar─▒m─▒za. Dikenler var, kap─▒lar─▒n kollar─▒nda. Kan akar ─▒rmaklarda.  Nerede ba┼člay─▒p nerede devam ettirdim bilmiyorum. Say─▒s─▒z insan tan─▒d─▒m, say─▒s─▒z ses duydum. Ben baz─▒ y├╝zleri, baz─▒ t─▒n─▒lar─▒ unutam─▒yorum. ├ťst├╝me at─▒lan oklar beni dart yapar. K─▒l─▒├ž kalkan yetmez bu sava┼ča. D├╝┼čman yine d├╝┼čmanl─▒─č─▒yla beni gafil avlar. […]

Read More Ebedi ! 

Adaletten Ge├žer┬á

  ÔÇőNas─▒l yazar─▒m mutluyken, nas─▒l derim “mutluyum” diye? Bir gelenektir, ben hep a─člar─▒m. G├Âzlerim doluyor yeniden, bu sefer sevin├žten. Bir hafta ├Âyle derinden silip at─▒yor ki t├╝m k├Ât├╝ g├╝nleri…. Allah’─▒m, bu mutluluk ger├žekten benim mi? Aniden al─▒nan karar, detaylarda bo─čularak  yapt─▒─č─▒m yanl─▒┼člar─▒ unutturabilir mi? ┼×imdi tekil olma zaman─▒d─▒r. Yaln─▒zl─▒ktan de─čil, ben yaln─▒z de─čilim. “G├╝ven” kelimesinin […]

Read More Adaletten Ge├žer┬á