Zaman 

  
 Zaman, ardımıza bakmadan gitme zamanıdır. Zaman, o binaya son kez adım atma zamanıdır. Zaman, atılan her adımda gücü iliklerimize kadar hissetme zamanıdır. Zaman, o binadaki düşmanların uzayda kapladığı yeri bile tanımama zamanıdır. Zaman, az bir dilimde her şeyi “iyi ki”ye çevirme zamanıdır. Zaman, bir ayraçtır. Dünü bugünü ayırır. Zaman, geçmişi yaktırır. Zaman, yoluma baktırır. Zaman, mekanı değiştirir. Mekan, boydan boya camlarıyla… Trafiği gören bir binaya gönderir beni. 

  Doğmuşum yeniden, bambaşka biriyim şimdi ben. Adımla seslenseler bana, aldırış etmem ben. Insan kaç kez doğar, kaç kez isim koyulur insana ? Kader; nerede, ne zaman değişir ? Hep tekrar eder mi makus talih  ? Boydan boya camlarıyla o bina, beni başka binalara götürmeye yeter mi ? Öyle değiştirdi ki birkaç satır… Hayatımı sorguluyorum. Onca sorundan yakınırken dün, sorun bulmak için çabalıyorum bugün. Gönlüm ferah uyuyorum, gözüm arkada kalmadan uyanıyorum. Kasımın sonunda ben, hayatımı mayısla tamamlıyorum. Mayısın ilk haftasında bir sabah, kasımın sonlarında bir gecede, istikametimiz birbirine tersken… Vedamı edip gidiyorum ! 

  

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s